Ballooning

stuurloos uit hoge stratosferen
dalen we, door de wolken scherend,
verdwaald, door d’ochtendzon verblind,
afdrijvend op een zuidwestwind
over een gouw van woud en meren

verkleumd door kou bij hongersnood
na uren, wachtend op de dood,
lachen we samen opgelucht
ofschoon bij elke branderzucht
geen haas noch vogel bang wegschoot

we zweven over bos en schans
badend in rijke stralenglans
met ultraviolette gloed
die vreemd en irreëel aandoet
zingelend als een onbalans

er is geen mens, geen dier, doodstil
een molen kriepwiekt om zijn spil
na landing in een landerij
toont ons, vlakbij een boerderij,
een roestig naambord …..  Tchernob …

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s