Vuurtoren

waar ’t land zich schier tot eiland tongt
en bunkers kaal uit duinen zweren
wieken zich stralen door de nacht
als dorsers die de polders scheren

grauwend uit zwarte duisternis
hoor ‘k schepen en baleinen hoornen 
weergalmend in d’onmeetlijkheid 
van trage lankmoedige tonen

bundels priemen door het zwerk
klauwen verloren, blind en koud
heel desolaat duiden ze ‘t land
aan kraaiennest en marineschout

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s