Heksie kliedert

zodra de winteravond valt
verhuist het huisgerief aan kant
wordt d’ezel in het licht gestald
en vindt ‘t penseel zijn meesterhand

dan geuren kleuren door het huis
en wiegt en baart het verfpalet
ik zie hoe zij dan openbruist
en creatief zichzelf ontzet

 ik zie haar schepen en getijden
haar landschap met een appelaar
een zon die stervensnood moet lijden
stillevens op een oud altaar

zonder dat zij haar stem verheft
krijg ik het echter aan mijn tikker
want voor ik ’t goed en wel besef
poseer ik in mijn blote flikker

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s