Ingepalmd

de zomer droogt mijn zieleblaren
een witte wijn bekoelt mijn dorst
de zeebries drijft de lange jaren
waarin ik krachten heb vermorst

onder het ruisen van de palmen
welt in mijn geest een ver begin
’t vermoeden van een nieuw verlangen
naar iemand die ik stil bemin

 schrijvend laat ik mijn dromen gaan
naar ’t meisje in het vaderland
gescheiden door een oceaan
word ik door haar graag ingepalmd

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s