L’Ardenne bleue

een vlag, ginds roerloos boven sparren,
gidst mij naar mijn geliefde plek
het licht vervaagt, geluiden starren
alleen nog krekels aan het werk

in ’t woud hoor ik de herten burlen
geritsel, ruis en takgekraak
zie hoe twee eekhoorntjes ‘t aandurven
het pad te dwarsen waar ik waak

een nok van grijze schalieleien
verrijst verlegen uit het groen
lampen bij ’t brugje lichten keien
waarboven ‘t oud pand schorend doemt

hier voel ’k me thuis in deze hoeve
waar stilte in het duister heerst
erachter, bij de kleine groeve,
beklemt mij weemoed ‘t allerzeerst

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s