De arrivist

drijvend op paarse, pluchen wolken
heilig en souverein beschut
waant hij zich hoog en zonder zorgen
boven dat plebejaanse grut

“grut” dat zich naarstig en gedreven
gedwee van zijn opdrachten kwijt
doch nergens een mening mag geven
ingaand tegen zijn ijdelheid 

ik gun hem d’eenzame kastelen
doordrongen van ‘t eigen gelijk
wat kan hem ’t paardevolk ook schelen
dat zich zelfs op zijn kap verrijkt !

kom grendel nu zijn blaffeturen
hij wil immers eenzaam verzuren …

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s