Archief

Waar de Os bleef stille staan …

hoe zou ‘t nog zijn met Jaap het Schaap ?
dacht Jos ….. vanuit zijn winterslaap
of met die ezel die niets zei
en steeds maar smoelen trok naar mij ?

of met dat manneke in die kribbe
die piano speelde op mijn ribben
en mij voortdurend zat te plagen
met van die ambetante vragen
wie nu zijn vader was geweest :
die timmerman of d’heilige geest ?

och kom, ik kan toch niet meer slapen :
‘k zal mij maar eens naar ginder dragen
‘t Is simpel : ‘k volg die ster uit ‘t oosten
zodat ik daar straks méé kan toosten

MILJAAR !  het sneeuwt, geen ster te zien
hoe geraak ik bij Jef en Marie ?
‘k kom amper uit mijn warme bed
en ik ben al het noorden kwijt !

amai, dat valt hier vrees’lijk tegen
op al die ondersneeuwde wegen
en hoe vind ik hier nu begot
de weg naar die fameuze grot ?

‘k ben moe, ‘k heb kou en ik ben stijf
over geheel mijn ossenlijf
kom Jos, probeer u te vermannen
straks kunt ge u daar goed ontspannen !

en ziet, een engel daalde neer
zwikzwakkend op een lichte veer
lichtend met een brandende toorts
dreef zij mij in het duister voort

daar doemde in een helle gloed
een toffe keet mij tegemoet
onder de rode lampionnen
schonk Jozef mij een paar drankbonnen

zo schoof ik aan voor het feestmaal
naast herder, koning, kardinaal,
voorzien van teljoor en bavet
naderde ik het warm buffet

plots werd ik op mijn rug geklopt
en van ‘t verschieten en de schok
viel, door het toedoen van de paus,
mijn tong in de madeirasaus !

Laat het u dus allemaal smaken !

Advertenties

25/05/2014 : De moeder van alle verkiezingen

na veertig jaar SP/PS 
en verdeling van de posten
plantte de N-VA het mes 
in hun ontaarde kosten

de staatsman met de rode strik
wierp zijn schoothond een snoepie
Benoit was reuze in zijn schik
en werd een trouwe groupie

voor al wat Zweeds is xenofoob
werden grendels op ’t hok gezet  
en door ’t Waals schietgat stak de loop
van Laurette’s mitraillette

in ’t land waar alles eerst “koet king”
vlogen Yvan’s kasseien
zo kon hij met de verzekering 
zijn straten herplaveien

met ’t syndicaat en heel den dop
bewaken ze hun buit
en doen straks bij de winterstop
voor heel het land ’t licht uit

Vauban

“ville assiégée”

kruit en blauwzuur
dampende kanonnen
in ’t heetst van het vuur
schikt hij zijn pionnen

“ville prise”

de stad komt ten val
en weer liep het vlot
de veertiende al
voor zijn Zonnegod

“ville défendue“

zijn plan in brouillon
een vesting voor Lille
kazemat en bastion
wat Lodewijk wil

“ville imprenable”

van Dunkerque tot Maastricht
de havens van Colbert
versterkt hij met ‘t doorzicht
van een geniaal militair

Halloween in Sint-Truiden

Sint Truiden, Begijnhof, Middernacht

.
met forse dreun en ratelslag
ontspringt een veer de cirkeldans
en drijft de wijzers overstag
langsheen Festraets’ planetenkrans

aan ’t firmament gaan sterren schuiven :
de Weegschaal kantelt, de Beer verschiet
het bot waaraan hij zat te kluiven
valt ijlings als een meteoriet

dwars door de Haspengouwse nacht
boort het zich als een vuurlawine
en slaat met ongetemde kracht
te pletter op Brustem’s ruïne

de burcht wordt in de grond gemokerd
tot hij in ’t magma smelt en smoort
een pulsgolf stuwt zich door de koker
van zijn vluchtgang naar Brustempoort

duizenden spinnen, ratten, muizen
ontvluchten panisch richting west
wanneer kasseien en plavuizen
opspringen bij de Naamse vest

bij oorverdovend zwaar gedruis
scheuren de straatriolen open ;
uit d’ondergrond spuit gas en gruis,
de Luikerstraat raakt onderlopen

zie hoe het plein vulkanisch barst :
een bolwerk stijgt vermetel op
de hele stadskom kraakt en knarst
kanteeltorens rijzen ten top

terwijl de stadspoort driest herrijst
en schietgaten ’t grondwater spuien
schreeuwt Heer Festraets doorheen ’t gekrijs :
“Een Happy Halloween, Sint Truien !!”

Kunstenaars (4 senryù’s)

Breughel

bij een sneeuwlandschap
stapte hij af en stalde
zijn winterezel

Mozart

heel erg virtuoos
componeerde hij gekheid
op een strijkstokje

Horta

in jeugdige stijl
outte hij zijn frivoolheid
in ’t Brussels Volkshuis

Escher

hij klom oneindig
van de hemel naar de hel
langs zijn wenteltrap

De Bokkenrijders

Anno 1794 …

geruisloos klieven klimmende schimmen
bij wassende maan boven het koren
de rovers jagen op rijke winning
en mennen hun bokken met krullende horen

vuurgensters spatten ten allen kant
bedreigen het strodak der boerenpachten
de Hechtelse kerk staat in laaiende brand,
zodra zij’t zilverwerk “in veiligheid” brachten

Zwarte Hugo van de Loonsche Duynen,
leidt de gilde als een tyranisch despoot
de dampende resten van hun nachtlijke puinen
signeert hij met bloed en een bokkepoot

de zon staat laag : hemel en aarde verkleuren
ze gaan op zoek naar een bed voor de nacht
nergens valt nog een dorp te bespeuren
tot hen uit de verte een lichtgloed toelacht

de glasramen van de Postelse kapel
verspreiden de gloed van een kaarsenkoor
kelken en kandelaars vormen samen kartel
in een doods schip achter gesloten poort

ze spannen hun bokken en rammen de deur
ze storten zich gretig op de offerblokken
wijl Hugo bij ’t altaar de gouden buit keurt
rooft de rest de beelden van hun sokkel

kandelaars klingen in de buidels der patrouille
hun kaarsen worden driest op een hoop gegooid
waaruit ze vlamlikkend ornamenten schroeien
tot hun verf zich krullend van hitte opplooit

plots voelt de voorman een hand op zijn hoofd,
en schrikt bij een zwevende witte vrouw
zij sommeert hem luid, waarbij ’t geldgerinkel dooft :
“Gij ontheiligt dit huis dat voor God werd gebouwd !”

met ogen vol vuur stijgt zij als een veer
en richt zich nu dreigend tot ’t harteloos kaf :
“Stop deze waanzin en kom tot inkeer !
Roep de toorn des Heren niet over u af !”

de leider overwint zijn eerste angst
en hoont haar weg met een ruige lach
bevelend zijn mannen :”Verzamel de vangst”
stoot hij haar weg ; zij lost zich op in de nacht

de bende keert huiswaarts en maalt er niet om
maar eens Hugo weer zijn huis bereikt
bemerkt hij de dame in ’t wit weerom
die wiegend boven zijn schoorsteen prijkt

haar stem orakelt ; “Nergens in uw eigen huis
noch elders zult gij ooit rust ondervinden !”
sinds dat moment werd zijn thuis zijn kruis
geen monnik kon de banvloek ooit nog ontbinden

de bokkerijders werden kort daarop massaal opgeknoopt …

De bouwadviseur

Mevrouw,
Mijnheer,

U woont in een kramiekel krocht ?
Waarin het sijpelt en hard tocht ?
U wordt allergisch van het vocht ?
En uw droomhuis is net verkocht ?

Wel kijk, mevrouw, dat is heel simpel :
verlies u niet in zwaar gepimpel.
Wij helpen u met vlag en wimpel
en bezorgen uw eerste pretrimpel !

U krijgt een chique glasfaçade
met gratis gouden balustrade
rijk overwelfd door een arcade
gaaf, zonder deuken, zonder schade.

Uw woning wordt heel exclusief
met ‘t allernieuwste kleurmotief,
beveiligd tegen brand en dief
en zelfs met sauna als ‘t u blieft.

Ons bouwteam is magisch bezield
en maakt een werk waar men voor knielt.
Bel ons, vòòr u misschien freewheelt
en vraag naar … David Copperfield.